تبلیغات
✻✻☂زمستون با طعم لواشک انار☂✻✻ - تو میپرسی من کیم؟

سیلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام.

قابل وصف است که بگویم گوشمان یک کمی درد میکند، زیرا پدرمان هنگام گذر کردن از کنارمان از آن عطسه ها که شیشه ها را به لرزه می اندازد و ستون های خانه رو نااستوار میگرداند، تحویل داد و هم اکنون موج عطسه ی این گرامی در گوش ما ویراژ میدهد و مغز ما را می آزارد.

                                                      

قابل وصف است که بگویم خود ما نیز همین الان عطسه تحویل دادیم و مادرگرامی تنها به یک چپ چپ نگاه کردن بسنده کرد و فرمود:لباست خشک شد،نمیخوای اتوش کنی؟   (یعنی مریض شدن ما اینجا هویج و سرفه و عطسه و تب و گلودرد و فین فین همگی دیگر سبزیجات میباشند.

                                                              

قابل وصف است که بگویم ما یک راننده ی گرامی داشتیم که الف نام داشتند که از بس دوستان حرف زدن، دیگر قید ما را زد و به دنبال ما نیامد،بعد از او فرد دیگری که تپل بود و سبیل ها عهد قاجار را بر صورت داشت به دنبالمان آمد که او را چنگیز نام نهادیم و صاحب یک مینی بوس فرسوده و همانند سبیل هایش از عهد قاجار داشت که چون در این سرویس خراب بود باید محکم میزدیش تا بسته شود وگرنه باز میشد..  او نیز ماهی آمد و بعد قید ما را زد و دیگر نیامد.

بعد از او پیرمرد دیگری آمد که یک روز هم تحمل نکرد و رفت. بعد از او فرد دیگری نسبتا جوان که مینی بوسی تازه دارد و انگار چشمانش فقط در آینه میچرخد عهده دار بردن و آوردن ما شد که او نیز چندی پیش فرمود: به احتمال 99% دیگر به دنبالتان نخواهم آمد. 

و همگی به این نتیجه رسیده ایم که دیگر مدرسه برایمان سروریس تهیه نخواهد فرمود و ما باید با خط 11 برویم مدرسه و برگردیم خانه.                                                                           

قابل وصف است که دوست داریم یکی از دبیران محترمه و موگنبدیمان را که لاغر است و مانند سوزن خیاطی است و بسیار موذی تشریف دارند را بگیریم و خرخره شان را بجوییم. جوری که دیگر نتواند بگویم: جونم.

هروقت ایشان را میبنیم احساس عق زدن و دستشویی گرفتن به ما دست میدهد 

                                                                     

قابل وصف است که هرصبح که سرایستگاه ایستاده ایم و منتظر سرویسمان هستیم و سه پسر را همیشه میبینیم. یکی از آن ها بسیار لاغر میباشد و به قول دوستمان شهلایی راه میرود بنابراین او را شهلا نام نهاده ایم. دیگری موهایی بلند دارد و اندکی چهره اش زیبا نیست پس او را کلثوم نام نهاده ایم البته منیژه نیز به او میخورد.   دیگری پسری است که هرروز خواهر کوچکش را که ابتدایی است را برسر ایستگاه می آورد و همیشه لباس ورزشی مشکی میپوشد با دمپایی پس او را زورو با دمپایی نام نهاده ایم.

                                                                      

قابل وصف است که بگویم دوستمان مارال سرکلاس ناگهان عطسه کرد و شاتالاق خون از آن فواره کرد.

                                                                          

قابل وصف است که امروز با خواهر و دامادمان رفتیم لاهیجان. جایتان خالی بسیار خوش گذشت.

قابل وصف است که یکی از دوستان اندک نزدیک ما را نزدیک است که به زور شوهر بدهند و او نیز در افسردگی به سر میبرد. دلمان برایش کباب که هیچ جزغاله شده است.

قابل وصف است که بگویم دوستمان مارال،کفش تابستانی پوشیده بود، مدیرمان او را دیده میگوید: چرا جوراب نپوشیدی؟

مارال میگوید: خانوم آدم با کفش تابستانی که جوراب نمیپوشد!

مدیرمان هم فرمود: ببخشیدا ببخشیدا ببخشیدا ولی اون کفش الان بوی سگ میده.

و  ما نیز پهن زمین شدیم و خنده بسیار کردیم.

قابل وصف است که داریم نت " قد رعناتو بنازم. چرا نمیرقصی؟"  و " NOVEMBER"  را تمرین میکنیم.بسیار زیبا میباشد و ما سرشار از شادی هستیم.

قابل وصف است که بگویم

دوســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتــــــــــــــــــــــــــــونـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دالــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمـــــــــــــــــــــــــــــ

هـــــــــــــــوارتــــــــــــــــــــا



تاریخ : جمعه 11 اسفند 1391 | 10:42 ب.ظ | نویسنده : ♂ÈLMõ♂ | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.